เด็กหญิงกับน้ำตาที่เปื้อนแก้มใจ
posted on 30 Nov 2009 16:13 by vacant in sansan
น่าประหลาด ... เด็กหญิงเห็นการวิวาทของพ่อกับแม่ ... เป็นแค่วรรณกรรม
เปล่าเลย เด็กหญิงใช่ไร้ใจ น้ำตาที่ไหลของพวกเขายังคงไหลเปื้อนแก้มใจของเด็กหญิง
ทว่าดวงใจที่ซึมซับรับน้ำตาเหล่านั้น ไม่ได้แปรสภาพไปตามน้ำตาที่มันรับมาเหมือนในอดีต
"มันไม่ใช่ความชาชิน" เด็กหญิงกล่าวแก่เพื่อนครั้งยังเยาว์
"และมันไม่อาจลืมเลือน" เด็กหญิงไม่อาจปฏิเสธได้ว่าในอณูกระดูกของเธอได้บันทึกทรงจำนานัปประการ
ไม่ว่าจริงหรือลวง เด็กหญิงไม่อาจทิ้งความทรงจำใด ๆ ได้เลย ...
และครั้งนี้เป็นอีกครั้งที่ปรากฏการณ์ธรรมดาของโลกจำต้องเกิดขึ้น ...
เด็กหญิงนิ่งเงียบ ทว่าในหัวประมวลสรรพสิ่ง
อะไร ทำไม เพราะอะไร จะแก้ไขอย่างไร
เมื่อเด็กหญิงมองว่ามันเป็นวรรณกรรม อะไรก็ดูจะถอยห่างออกมามองได้ง่ายขึ้น ...
ไม่มีแล้วความระทมครั้งก่อนเก่า
สิ้นแล้วความกระวนกระวาย
เด็กหญิงรักเขาทั้งสอง และเพราะรักเธอจึงไม่กระวนกระวาย
ไม่ขวนขวาย ไม่เรียกร้อง ให้เกิดในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
เพราะรักเขาทั้งสอง เธอจึงพยายามทำความเข้าใจ
เพราะอะไร เพราะอะไร ปัญหาอยู่ตรงไหน จะแก้ไขอย่างไร ...
เด็กหญิงขบคิด แต่ก็ยังไม่ทะลุปรุโปร่ง ... ก็เด็กหญิงเป็นเพียงเด็กหญิง
เด็กหญิงบอกแก่เขาและเธอ ...
แล้วได้แต่รอ ... รอว่าวันใด ... รักจะฟื้นขึ้นในดวงใจของพวกเขาอีกครั้ง ...
และพวกเขาจะได้เข้าใจและเรียนรู้กันและกันอยู่เสมอ
เด็กหญิงยิ้มรับน้ำตาที่อาบซาบซึมเข้าสู่ดวงใจของเธอ ... อย่างปริ่มสุข